Nie tylko ratują chorych, ale i samych siebie

Na początku grudnia w Mrągowie odbyło się szkolenie z samoobrony dla załóg zespołów pogotowia ratunkowego. Dla laika może to być zadziwiające, gdyż głównym założeniem pracy ratowników medycznych oraz pielęgniarek – jest udzielanie pierwszej pomocy, a co za tym idzie - czynienie dobra innym ludziom, ratowanie najcenniejszej wartości: życia ludzkiego.

Tomasz Charaziński – ratownik medyczny z wieloletnim stażem, wyjaśnił mi, że:

***

Mój rozmówca, wspomniał tu o tragicznym w skutkach wyjeździe zespołu ratowniczego w Siedlcach, do którego doszło w styczniu 2024 roku. Na miejscu wezwania ratownik medyczny został ugodzony nożem ze skutkiem śmiertelnym. W mieszkaniu odbywała się impreza. Osoba z urazem głowy była pod wpływem alkoholu. Na działania ratowników, którzy chcieli udzielić jej pomocy - odpowiedziano atakiem nożownika. Użyto dwóch noży (ostrze jednego miało 20 centymetrów). Broniący się przedstawiciele służb medycznych doznali urazów jeden nadgarstka, drugi klatki piersiowej i ten cios, niestety zakończył czyjeś życie…

Można powiedzieć: „To była wyjątkowa, ekstremalna sytuacja. Tragiczna dla rodziny i przyjaciół tego ratownika, ale jednak rzadka…” To prawda. Jednak, coraz częściej zdarza się, że codzienność tej grupy zawodowej ma drugą stronę mocy, tę ciemniejszą. Wezwania i podjęte działania, odbywają się w różnych sytuacjach i środowiskach. Okazuje się, że na miejscu zdarzenia, w grę wchodzą emocje poszkodowanych, ich rodzin, osób bliskich lub postronnych ludzi zaangażowanych w sytuację, w której doszło do zagrożenia czyjegoś życia oraz zdrowia. Bardzo często, zwłaszcza w przypadku bójek - uczestnicy, do których przyjeżdżają zespoły ratownicze, są pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających, a to wiąże się z nieprzewidywalnym zachowaniem. Ratownicy oraz pielęgniarki, niosąc pomoc – bywają obrażani, wyzywani, popychani, uderzani... Czy ktoś jeszcze pamięta o tym, że pracownicy tych służb są „funkcjonariuszami publicznymi”?

Doszło do takiej sytuacji, że zespoły ratownicze, niosąc pomoc innym, muszą umiejętnie zadbać o ratowanie samych siebie. Okazuje się, że powiedzenie „dobry ratownik – to żywy i zdrowy ratownik” - zaczyna być na czasie. To dotyczy również innych grup zawodowych, które bezpośrednio reagują w sytuacjach zagrożenia, biorą udział w interwencjach, w wypadkach, pożarach i innych ekstremalnych zdarzeniach. Mam tu na myśli policjantów i strażaków. Wciąż uważam, że ich praca to nie tylko obowiązki zawodowe, to też poświęcenie i zmaganie się z nieprzewidywalnymi, ekstremalnymi wyzwaniami. Służby medyczne niecodziennie mają takie wezwania, jednak doświadczają ich na tyle często, że ich zdrowie i odporność psychiczna jest wystawiana na próbę i nadwyrężana.

Szkolenie, o którym wspominamy, zintegrowało mrągowski zespól ratowniczy. W czasie ćwiczeń i rozgrzewki przybierało też formę dobrej zabawy. Nie zapominajmy jednak, że doszło do niego z tak ważnych powodów. Ratownicy medyczni oraz pielęgniarki pracujące w zespołach ratowniczych są zwykłymi/niezwykłymi mieszkańcami naszego miasta i jego okolic. Posiadają swoje rodziny oraz bliskich i każdemu zależy, aby wrócili cali i zdrowi do domów po zakończonym dyżurze. Agnieszka Beata Pacek

Zdjęcia pochodzą za archiwum prywatnego T. Charazińskiego, T. Packa