Legenda o zatopionym dzwonie ożyła. W Marcinkowie powstała niezwykła kapliczka

O nowym miejscu poinformowało Koło Gospodyń Wiejskich „Marcinkowskie Kaliny” z Marcinkowa. Kapliczka stanęła w Marcinkowskiej Osadzie, przy drodze prowadzącej w kierunku Lasowca i jeziora Głębokiego.

Jej forma nawiązuje do lokalnej legendy o zatopionym przed wiekami dzwonie oraz św. Marcinie. Inspiracją dla autora był rosnący przy drodze stary jawor. Jak opisują członkinie KGW, drzewo jest „mocne, solidne, aczkolwiek po przejściach” i ma strzec pamięci o miejscowej opowieści.

Elementem kapliczki jest także postać starego pustelnika, który – zgodnie z zamysłem twórcy – ma czuwać nad tym miejscem.

Nowa kapliczka powstała w spokojnej, otoczonej przyrodą okolicy. Ma być nie tylko nawiązaniem do historii i legend Marcinkowa, ale również miejscem, przy którym spacerujący czy zmierzający w stronę jeziora będą mogli na chwilę się zatrzymać.

Kapliczka pełna lokalnych symboli

Więcej szczegółów dotyczących nowej kapliczki przekazała Jolanta Hellis, założycielka Mazurskiej Izby Regionalnej w Marcinkowie. Jak wyjaśnia, do jej wykonania wykorzystano stary przydrożny jawor, który ucierpiał podczas jednej z nawałnic. Zamiast jednak zniknąć z krajobrazu wsi, drzewo otrzymało drugie życie.

Twórca kapliczki zadbał o detale nawiązujące do miejscowej historii i tradycji. Jej dach wieńczy pazdur, charakterystyczny element dawnego drewnianego budownictwa. Pod dachem znalazł się natomiast dzwon – bezpośrednie nawiązanie do jednej z marcinkowskich legend.

Według niej dzwon spoczywa na dnie Jeziora Marcinkowskiego. Zobaczyć go i usłyszeć jego bicie mogą podobno dzieci urodzone w niedzielę, które w maju, podczas pełni księżyca, wypłyną na jezioro.

Kapliczki św. Marcina strzeże również wyrzeźbiona postać pustelnika, a całość uzupełniają logo Marcinkowa autorstwa Magdaleny Markiewicz oraz tabliczka z tekstem legendy.

Nową kapliczkę można znaleźć za przejazdem kolejowym w Marcinkowie, przy drodze prowadzącej w kierunku Lasowca i jeziora Głębokiego.